خاطراتمان را،روی پشت بام خانه مان
در حضور ماه
دود میکنم
دمهای دودی را برای مرور فرو می برم!
و بازدمهای عاشقم رابه هوا پس می دهم!
امشب تمام من از هوای تو پر است!
می خواهم هوا را هم عاشق کنم...
----------------
صدای نبض باران، در تپش واژه هایم به گوش نمی رسد!
بوی نم از لا به لای واژه های خاک خورده ام حس ّنمی شود
احساسم امشب نم دار نیست!
آسمان صاف است
ماه بیخود زیرلحاف ابریه خود قایم شده!
باران، آمدنش را کتمان می کند!
----------------------
بیاباهم برفها را در هو هوی دم غروب باد قدم بزنیم...
قول می دهم زیبایی ِصدای گامهایت را به روی گوشهایم نیاورم!
قول می دهم که من!هم چنان من بمانم!
حتی دلم هم هوای ما شدن نکند که دل آدم برفی از تنهایی آب شود...
می خواهم برفها طعم تند له شدن زیرپاهای تو را بچشند
که دیگر جای خالیه پاهایت را،به رخ تنهایی رد پاهایم نکشند
